Wyłącz wtyczkę AdBlock, aby oglądać filmy i zapewnić prawidłowe działanie
strony.
Gary Karr
Gary Karr
Gary Karr (ur. 20 listopada 1941 w Los Angeles) – amerykański kontrabasista i pedagog. Był uczniem Udo Demensteina. Początkowo studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles u Hermana Reinshagena, następnie Uniwersytecie Północno-Zachodnim u Warrena Benfielda oraz w Szkole Juilliarda pod kierunkiem Stuart Sankeya. Jego kariera solowa rozpoczęła się w 1961, ale przełom nastąpił w 1962, po występie telewizyjnym, kiedy to na zaproszenie Leonarda Bernsteina wystąpił wspólnie z New York Philharmonic w koncercie zarejestrowanym w Carnegie Hall. Występował jako solista z Chicagowską Orkiestrą Symfoniczną, London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Montreal Symphony Orchestra, Oslo Philharmonic, Orkiestrą Kameralną w Zurychu oraz ze wszystkimi najważniejszymi orkiestrami w Australii. W swoim repertuarze ma premierowe utwory, napisane specjalnie dla niego przez m.in. Gunthera Schullera (Koncert na kontrabas), Hansa Wernera Henza (Koncert na kontrabas), Vittorio Gianniniego (Psalm CXXX), Aleca Wildera (Sonata na kontrabas i fortepian oraz Suitę na kontrabas i gitarę), Johna W. Downeya (Koncert na kontrabas), Ketila Hvoslefa (Koncert na kontrabas) czy Roberta Xavierego Rodrigueza (Ursa, Four Seasons na kontrabas i orkiestrę). W Polsce występował z Polską Filharmonią Kameralną Sopot, z bydgoskim zespołem Capella Bydgostiensis oraz z Orkiestrą Polskiego Radia Amadeus pod dyrekcją Agnieszki Duczmal. Jest uznawany za jednego z najlepszych basistów XX i XXI wieku. Czasopismo Time nazwało go wiodącym światowym kontrabasistą.
Gary Karr (ur. 20 listopada 1941 w Los Angeles) – amerykański kontrabasista i pedagog. Był uczniem Udo Demensteina. Początkowo studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles u Hermana Reinshagena, następnie Uniwersytecie Północno-Zachodnim u Warrena Benfielda oraz w Szkole Juilliarda pod kierunkiem Stuart Sankeya. Jego kariera solowa rozpoczęła się w 1961, ale przełom nastąpił w 1962, po występie telewizyjnym, kiedy to na zaproszenie Leonarda Bernsteina wystąpił wspólnie z New York Philharmonic w koncercie zarejestrowanym w Carnegie Hall. Występował jako solista z Chicagowską Orkiestrą Symfoniczną, London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Montreal Symphony Orchestra, Oslo Philharmonic, Orkiestrą Kameralną w Zurychu oraz ze wszystkimi najważniejszymi orkiestrami w