John Carradine

John Carradine właściwie Richmond Reed Carradine (ur. 5 lutego 1906 w Nowym Jorku, zm. 27 listopada 1988 w Mediolanie we Włoszech) – amerykański aktor filmowy irlandzkiego pochodzenia. Specjalizował się głównie w rolach w tzw. filmach klasy B, były to przede wszystkim horrory i westerny. W ciągu trwającej blisko 60 lat aktorskiej kariery zagrał w ponad 200 filmach i dziesiątkach seriali telewizyjnych. Urodził się w Nowym Jorku jako syn lekarki chirurga dr Genevieve Winnifred Richmond i Williama Reeda Carradine’a (1871-1909), dziennikarza i korespondenta Associated Press. Jego ojciec był synem Beverly’ego Francisa Carradine’a (1848–1931), ewangelicznego autora metodysty piszącego przede wszystkim na temat uświęcenia. Rodzina mieszkała w Peekskill. Kiedy John miał dwa lata jego ojciec zmarł na gruźlicę. Matka następnie wyszła za mąż za producenta papieru Pecka. Uczęszczał do Christ Church School w Kingston i Episcopal Academy w Merion w Pensylwanii. Naukę kontynuował w Graphic Arts School. Początkowo pracował jako malarz i rzeźbiarz. Po przeprowadzce do Nowego Orleanu, w 1925 roku zadebiutował w lokalnym teatrze w przedstawieniu Dama kameliowa Aleksandra Dumasa, a następnie w różnych klasycznych i współczesnych produkcjach. Kiedy zaplanowano malowanie teatru, został zatrudniony jako projektant przez Cecila B. DeMille’a. Po raz pierwszy trafił na ekran jako Buzzard Hatburn w filmie Tol'able David (1930) i musicalu Michaela Curtiza Bright Lights (1930). Wystąpił potem w m.in. westernie To the Last Man (1933), historycznym Cecila B. DeMille’a Kleopatra (Cleopatra, 1934) z Claudette Colbert, Kardynał Richelieu (Cardinal Richelieu, 1935), ekranizacji powieści Wiktora Hugo Nędznicy (Les Misérables, 1935) czy Dyliżans (1939). Wśród jego licznych ról oprawców, zdrajców, tchórzy jest też wymieniony David Riccio w historycznym filmie Johna Forda Maria, królowa Szkotów (Mary of Scotland, 1936) z Katharine Hepburn, Naveau w adaptacji powieści Aleksandra Dumasa Trzej muszkieterowie (1939) w reż. Allana Dwana, były proboszcz Jim Casy w Grona gniewu (1940) czy Foressi w komedii Wielka noc Casanowy (Casanova's Big Night, 1954) z Bobem Hope, pułkownik Proctor Stamp w przygodowym W 80 dni dookoła świata (1956) czy biblijny Aaron w monumentalnym widowisku Cecila B. DeMille’a Dziesięcioro przykazań (1956). W komedii Myra Breckinridge (1970) z Raquel Welch wcielił się w chirurga. Elia Kazan zaangażował go do melodramatu Ostatni z wielkich (1976) z Robertem De Niro. Użyczył także głosu Dawidowi, królowi Izraela w serialu animowanym Najwięksi bohaterowie biblijni (Greatest Heroes of the Bible, 1978) oraz w angielskiej wersji animowanego japońskiego filmu Lampa Aladyna (1982). Zagrał też w Lodowi piraci (1986) i komedii Francisa Forda Coppoli Peggy Sue wyszła za mąż (Peggy Sue Got Married, 1986) z Kathleen Turner. Był czterokrotnie żonaty. 31 grudnia 1935 poślubił Ardanelle McCool Cosner, z którą miał syna Davida (ur. 8 grudnia 1936, zm. 3 czerwca 2009), zagrali razem w dramacie Martina Scorsese Wagon towarowy Bertha (1972) i serialu ABC Kung Fu (1972-75). Małżeństwo trwało tylko sześć lat do 14 marca 1941, a Carradine po rozwodzie odebrał także Bruce’a Johna (ur. 10 kwietnia 1933), zaadoptowanego po ślubie syna z pierwszego małżeństwa Ardanelle McCool Cosner, która cierpiała na zaburzenia urojeniowe.