Dolores del Rio

Dolores del Río, właśc. María de los Dolores Asúnsolo López-Negrete (ur. 3 sierpnia 1904 w Durango, zm. 1983 w Newport Beach) – meksykańska aktorka filmowa i telewizyjna, pierwsza latynoska gwiazda filmowa. Trzykrotna zdobywczyni nagrody filmowej Ariel, nazywanej "meksykańskim Oscarem". Urodziła się w 1905 w zamożnej meksykańskiej rodzinie. Jej rodzicami byli Antonia i Jesus Asúnsolo. Ojcec przyszłej aktorki pracował jako dyrektor banku w Durango. W 1910 podczas rewolucji meksykańskiej musiał uciekać do USA. Dolores wraz z matką zamieszkała tymczasem w Meksyku. Tam ukończyła francuską szkołę prywatną przy klasztorze św. Józefa. W 1921, mając szesnaście lat, została wydana za mąż za starszego od siebie o 18 lat prawnika Jaimiego Martíneza. Para udała się w podróż po Europie, gdzie Dolores wykorzystywała swoje umiejętności taneczne, występując dla francuskich żołnierzy wracających z Maroka. Wraz z mężem zamieszkała w Meksyku. Tam poznała reżysera Edwina Carewe, który zaproponował jej kontrakt filmowy. Dolores i Jamie wyruszyli do Hollywood. On próbował swoich sił jako scenarzysta filmowy, ona – jako aktorka. W 1925 zadebiutowała w filmie Joanna. Jej kariera rozwijała się szybko – zagrała m.in. w Jaka jest cena sławy, który był jednym z najbardziej dochodowych filmów roku, oraz w Zmartwychwstaniu (na podstawie utworu Lwa Tołstoja) i Ramonie; ta ostatnia rola przyniosła jej uznanie krytyki. W 1926 wygrała konkurs piękności WAMPAS Baby Star. W latach 20. była jedną z dziesięciu najlepiej zarabiających aktorek. Grała kobiety różnego pochodzenia – rosyjską wieśniaczkę, Francuzkę, Hiszpankę czy Polinezyjkę. Dzięki temu, że początek jej kariery przypadał na okres kina niemego, fakt, że Dolores del Rio początkowo słabo mówiła po angielsku, nie przeszkadzał jej w zdobywaniu ról. W 1928 rozwiodła się z Jaimim Martínezem. W 1930 wyszła za Cedrica Gibbonsa.