The Byrds

The Byrds – amerykańska grupa muzyczna założona w 1964 roku w Los Angeles, w Kalifornii przez Rogera McGuinna. Zespół stworzył unikatowy styl muzyczny łączący folk rock z rockiem psychodelicznym; w znacznym stopniu wpłynął on również na powstanie jangle popu bazującego na gitarze dwunastostrunowej, country rocka oraz raga rocka. Przez cały okres działalności grupa cieszyła się statusem jednego ze sztandarowych aktów artystycznych ruchu „dzieci kwiatów”. W założeniu grupa The Byrds była amerykańską odpowiedzią na tzw. brytyjską inwazję, stając się jednym z najsłynniejszych zespołów reprezentujących rodzący się ruch hippisowski. Założyciele grupy, Roger McGuinn oraz Gene Clark, zdefiniowali (obok Boba Dylana oraz Grama Parsonsa) brzmienie folk rocka, nowoczesnego country oraz americana, kładąc fundament pod przyszły rozwój tych gatunków. Brzmienie zespołu było na ogół łagodne, oparte na pogodnych tekstach, powolnej grze gitar akustycznych oraz charakterystycznych harmoniach wokalnych, które w późniejszym czasie zainspirowały takie zespoły, jak Crosby, Stills and Nash, Grateful Dead czy Eagles. Styl życia związany z działalnością The Byrds stanowił również jedną z głównych inspiracji dla powstania filmu Dennisa Hoppera, Swobodny jeździec z 1969 roku. Działalność grupy można podzielić na trzy etapy: W 1991 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Laudację zespołu wygłosił Don Henley, perkusista i wokalista Eagles. Grupa The Byrds zaliczana jest, obok Grateful Dead oraz Jefferson Airplane, do tzw. „pierwszej fali amerykańskiej psychodelii”. Wraz z kwartetem The Mamas & the Papas współtworzyła także scenę „południowokalifornijskiego folku”. Treściowo muzyka The Byrds łączyła dwa biegunowo różne oblicza kultury amerykańskiej: z jednej strony protestancką religijność oraz sentymentalne przywiązanie do biblijnych tradycji Stanów Zjednoczonych, a z drugiej strony dążenia związane z awangardą psychodeliczną, hippisowskim indywidualizmem oraz rewolucją obyczajową. Inspirowany biblijną Księgą Koheleta (3,1-20) największy przebój grupy Turn! Turn! Turn! stał się sztandarowym hymnem ruchu Flower Power: