Rajinikanth

Shivaji Rao Gaikwad znany jako Rajinikanth (ur. 12 grudnia 1949 lub 1950) – indyjski aktor i filantrop, a także producent i scenarzysta oraz wokalista podkładający głos w piosenkach filmowych. Urodził się w Bangalore w obecnym stanie Karnataka, jako czwarte dziecko Ramojirao Gaikwada i Jijabai. Jego ojciec był policjantem. Wcześnie stracił matkę (w wieku dziewięciu, pięciu lub ośmiu lat). Z uwagi na złą sytuację finansową rodziny w dzieciństwie pracował dorywczo jako kulis. Uczęszczał do Government Model Primary School w Gavipuram w Bangalore. Między 1966 a 1973 podejmował się różnych prac, zarówno w rodzinnym mieście jak i w Ćennaj. Następnie znalazł zatrudnienie w transporcie miejskim w Bangalore, gdzie przez jakiś czas pracował jako kierowca autobusu. Na ten okres przypada jego pierwszy kontakt z aktorstwem, grywał bowiem w sztukach opartych na mitologii. W 1973, dzięki finansowej pomocy przyjaciela, rozpoczął naukę w Madras Film Institute. Nadal występował na scenie, dzięki czemu został zauważony przez reżysera związanego z Kollywood, K. Balachandera. Filmowiec ten namówił Shivajiego do nauki języka tamilskiego umożliwił mu również rozpoczęcie kariery w tamilskim przemyśle filmowym, jak też nadał pseudonim, Rajnikanth. Do dzisiaj uznawany jest przez gwiazdora za mentora i guru. Debiutował w Apoorva Raagangal (1975) w reżyserii Balachandera, wcielając się w Pandiyana, znęcającego się nad swoją małżonką mężczyznę. Obraz ten, w którym zagrał również między innymi Kamal Hassan, okazał się wielkim sukcesem, został też nagrodzony National Film Award dla najlepszego filmu tamilskiego. Początkowo Rajinikanth był obsadzany w rolach negatywnych - na przykład pożądliwego awanturnika w Pathinaaru Vayadhiniley, męża-sadysty w Avargal czy kobieciarza w Moondru Mugam. Szybko jednak jego artystyczny wizerunek uległ przemianie. Już w 1978 otrzymał główną rolę w Bairavi. Film ten odniósł spory sukces, natomiast Rajinikanth zaczął być w związku z nim nazywany Superstar. Według innego źródła przydomek związany jest z występami gwiazdora w Annamalai (1992) oraz Muthu (1995), stanowi niejako potwierdzenie jego pozycji. Regularnie ukazuje się na początku kolejnych filmów gwiazdora, między innymi Padayappa (1999) i Sivaji The Boss (2007). Odwołuje się doń nazwa jednej z nagród specjalnych Edison Awards - Superstar Rajini Award . Powszechnie wykorzystywany w prasie i portalach internetowych , publikacjach książkowych oraz w serwisach poświęconych aktorowi . Kolejne obrazy z jego udziałem po filmie Bairavi, takie jak Kuppathu Raja, Naan Vazhavaippen czy Annai Oru Alayam (wszystkie z 1979), również okazały się hitami. W swoim 50. filmie, nakręconym w telugu Tiger, wystąpił u boku otaczanego boską czcią N.T. Ramy Rao (NTR). Jednakże dopiero Billa (1980), remake Dona z Amitabhem Bachchanem (1978) ugruntowała jego status gwiazdy. W latach 80. wcielał się w różnorodne role - od komediowych (Thillu Mullu, 1981) poprzez dramatyczne (choćby Murattu Kalai, Payum Puli i Moondru Mugam) do typowych dla filmów akcji (Billa, Pokkiri raja, Velaikkaran, Manidhan). Zagrał także hinduistycznego świętego Raghavendrę Swamiego w biograficznym obrazie Sri Raghavendra. W 1988 wystąpił w swoim jedynym, jak dotąd, filmie hollywoodzkim, Bloodstone w reżyserii Dwighta H. Little'a. W kolejnym dziesięcioleciu niemal wszystkie filmy z jego udziałem były ogromnymi sukcesami kasowymi. Kilka z nich (chociażby Annamalai z 1992, Basha z 1995 i Padayappa z 1999) biło rekordy jeśli chodzi o przynoszone dochody , natomiast Muthu (1995) został zdubbingowany w języku japońskim (1998). Przyczyniło się do powstania prężnej społeczności fanów aktora w Japonii. Ogromny sukces Padayappy miał natomiast związek z pojawiającymi się w nim wątkami politycznymi. Pierwszy film Rajinikantha w XXI wieku, Baba (2002) nie odniósł sukcesu. Spotkał się ponadto z ostrą krytyką ze strony lidera partii Partali Makkal Katchi (PMK). Oskarżał on Rajinikantha o promowanie używek, a co za tym idzie zły wpływ na młodzież . Kontrowersje wzbudził w szczególności jeden z plakatów promujących film, który ukazywał gwiazdora z papierosem w ustach. Zwolennicy PMK napadali na kina, palili też kopie filmu. Rajinikanth podjął w związku z tym decyzję, że już nigdy nie będzie palił lub pił na ekranie . Zwrócił też pieniądze dystrybutorom filmowym, którzy ponieśli straty straty z powodu rozprowadzania Baby.