Lou Adler

Lester Louis Adler (ur. 13 grudnia 1933 w Chicago) – amerykański producent muzyczny, menadżer, reżyser i właściciel Roxy Theatre w West Hollywood. Wyprodukował i rozwinął wielu kultowych artystów muzycznych, w tym Carole King, The Mamas & the Papas, Sama Cooke’a oraz grupę komików Cheech & Chong. Wyprodukowany przez Adlera album Carole King Tapestry, w 1972 zdobył Nagrodę Grammy w kategorii Album roku i jest powszechnie uważany za jeden z największych albumów pop wszech czasów. W 2013 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako zwycięzca Ahmet Ertegun Award, wraz z Quincy Jonesem. Urodził się w Chicago w stanie Illinois w rodzinie żydowskiej jako syn Josephine (z domu Alpert) i Manny’ego Adlera. Dorastał we wschodnim Los Angeles. W 1958 został współautorem i producentem wraz z Herbem Alpertem piosenki „River Rock” dla Boba „Froggy” Landersa i The Cough Drops w wytwórni Ensign. Był oficjalnym menadżerem Jan& Dean i producentem Sama Cooke’a, The Mamas& the Papas, Johnny’ego Riversa, Barry’ego McGuire’a, Scotta McKenziego, The Grass Roots, Spirit, Carole King, The Weaver Temptations i Cheech & Chong. W 1964 założył i był współwłaścicielem Dunhill Records. W latach 1964-1967 był szefem wytwórni oraz szefem nagrań. Latem tego samego roku sprzedał wytwórnię za trzy miliony dolarów wytwórni ABC Records. Jednakże również w 1967 założył Ode Records. W lipcu tego samego roku pomagał stworzyć Monterey International Pop Festival jak i również filmową wersję festiwalu w Monterey Pop. Zdobył trzy nagrody Grammy: w 1972 w kategorii Nagranie Roku za produkcję It’s Too Late śpiewanej przez Carole King, druga nagrodę otrzymał za Tapestry w kategorii Album Roku oraz w 2019 - Nagrodę Powierników. W 1975 został producentem sztuki teatralnej The Rocky Horror Show na Broadwayu z Timem Curry i Jamie Donnelly, za którą był nominowany do nagrody Drama Desk Award. Wkrótce był też współproducentem filmowej wersji musicalu The Rocky Horror Picture Show (1975) w reżyserii Jima Sharmana, nieoficjalnego sequelu Shock Treatment (1981).