Robbie Williams

Robbie Williams, właśc. Robert Peter Maximilian Williams (ur. 13 lutego 1974 w Stoke-on-Trent) – angielski piosenkarz, muzyk, autor tekstów piosenek i multiinstrumentalista. Wokalista zespołu Take That w latach 1990–1995 i 2009–2012. Od 1997 artysta solowy, wydał 11 albumów studyjnych: Life Thru a Lens (1997), I’ve Been Expecting You (1998), Sing When You’re Winning (2000), Swing When You’re Winning (2001), Escapology (2002), Intensive Care (2005), Rudebox (2006), Reality Killed the Video Star, (2009), Take the Crown (2012), Swings Both Ways (2013) i The Heavy Entertainment Show (2016). Wylansował kilkanaście przebojów, m.in.: „Angels”, „Let Me Entertain You”, „She's the One”, „Rock DJ”, „Supreme”, „Eternity/The Road to Mandalay”, „Somethin’ Stupid”, „Feel”, „Radio”, „Tripping”, „Bodies” i „Candy”. Uznawany za najpopularniejszego piosenkarza w Europie, często nazywany „brytyjskim księciem muzyki pop”. W 2004 uznany za jednego z najczęściej słuchanych artystów w brytyjskich rozgłośniach radiowych. W 2005 określony najlepiej sprzedającym się artystą XXI w. w Wielkiej Brytanii, z wynikiem 6,6 mln sprzedanych albumów. Urodził się 13 lutego 1974 w szpitalu North Staffordshire Maternity w Newcastle-under-Lyme. Jest synem Teresy Jeanette „Jan” (z domu Farrell) i Petera Williamsa. Jego matka prowadziła kwiaciarnię w Tunstall, a ojciec był komikiem i występował pod pseudonimem artystycznym Pete Conway, jak też właścicielem pubu „Czerwony Lew” w Burslem i licencjobiorcą w klubie piłkarskim Port Vale. Robbie ma starszą, przybraną siostrę, Sally, córkę jego matki z pierwszego małżeństwa. Jego ojciec opuścił rodzinę w maju 1977, kiedy Robbie miał trzy lata, utrzymywał jednak z nim stały kontakt. Dziadek Robbie’ego ze strony matki był Irlandczykiem i pochodził z Kilkenny. Dorastał w domu przy Victoria Park Road w małej miejscowości Stoke-on-Trent w hrabstwie Staffordshire. Od dzieciństwa obserwował występy kabaretowe ojca, który na scenie kontrolował zachowanie publiczności, chętnie opowiadał dowcipy i nucił jazzowe standardy . Gdy miał trzy lata, wygrał konkurs talentów organizowany w Pontinental Hotel w Hiszpanii, na którym wykonał przebój „Summer Nights” . Jako dziecko występował jako model na pokazach mody dziecięcej i ślubnej , udzielał się także w kółkach teatralnych oraz pobierał lekcje tańca i stepowania. Jako młody chłopak wykazywał także umiejętności parodiowania innych . Ukończył naukę w szkole podstawowej Mill Hu Primary w Tunstall . W tym okresie zmagał się z dysleksją i był prześladowany przez rówieśników z powodu swojej tuszy . W okresie szkolnym zagrał w kilku spektaklach wystawianych przez Theatre Royal w Hankley, m.in. pierwszoplanową postać dziecięcą w Hans Christian Andersen, główną rolę Jeremy’ego w Chitty Chitty Bang Bang, dziecięcą rolę w The King and I, tytułowego bohatera w Skrzypku na dachu i „Grubaska” w The Pickwick Papers . Największym sukcesem w tym okresie było jednak odegranie roli Artfula Dodgera w produkcji Oliver!, muzycznej adaptacji powieści Charlesa Dickensa Oliver Twist wyprodukowanej przez North Staffordshire Amateur Operatic Society . Uczył się w szkole tańca UKDDF w Tunstall oraz uczęszczał do rzymsko-katolickiej szkoły średniej im. św. Małgorzaty Ward w Tunatall . W okresie maturalnym przez trzy miesiące pracował jako obwoźny sprzedawca szyb okiennych . W 1990, mając 16 lat, wygrał przesłuchania na wokalistę nowo powstałego zespołu Kick It, który kilka tygodni później przemianowano na Take That . Za namową menedżera zespołu, Nigela Martina-Smitha, zaczął posługiwać się przydomkiem Robbie, mimo że nie lubił tego skrótu swojego imienia . W tym okresie także nieco schudł i podszkolił umiejętności taneczne . Przez kolejne pięć lat współpracy z zespołem nagrał trzy albumy: Take That & Party (1992), Everything Changes (1993) i Nobody Else (1995), z czego pierwszy dotarł do drugiego miejsca na liście UK Albums Chart, a kolejne dwa trafiły na szczyt notowania . Ponadto wylansował z grupą kilka przebojów, m.in. „Pray”, „Relight My Fire”, „Babe”, „Everything Changes”, „Sure”, „Back For Good” i „Never Forget”, z którymi dotarli do pierwszego miejsca na liście UK Singles Chart . Oprócz tego koncertował z boysbandem po Europie i w Japonii .