J.J. Johnson

J.J. Johnson, właśc. James Louis Johnson (ur. 22 stycznia 1924 w Indianapolis, zm. 4 lutego 2001 tamże) – amerykański puzonista jazzowy, jeden z najważniejszych puzonistów ery bebopu, wirtuoz tego instrumentu. W latach 1941-1942 grał z lokalnymi zespołami Clarence'a Love'a i Snookuma Russella. Następnie dołączył do zespołu Benny'ego Cartera, z którym występował w latach 1942-1945. W tym big-bandzie dokonał się swojego pierwszego nagrania, którym był utwór Love for Sale z 1943 roku. Już wtedy zauważalny był jego niezwykły talent do gry na puzonie i zagrał w tym utworze solo. Rok później zespół Cartera zagrał koncert Jazz at the Philharmonic, który był pierwszym występem w ramach tego przedsięwzięcia. Po współpracy z Bennym Carterem Johnson został członkiem grupy Counta Basie'ego, w której występował od 1945 do 1946. Do 1950 grał z największymi gwiazdami bebopu. W 1947 nagrywał z Charliem Parkerem, a w latach 1947-1949 był muzykiem Dizzy'ego Gillespie i Illinoisa Jaqueta. W roku 1949 wszedł w skład nonetu Milesa Davisa, z którym nagrał płytę Birth of the Cool. W latach 1950-1952 kontynuował współpracę z Davisem oraz był członkiem Metronome All-Stars i sidemanem Oscara Pettiforda. Z tego okresu pochodzą również pierwsze nagrania Johnsona jako lidera. W studio wspierali go między innymi Bud Powell i debiutujący wówczas Sonny Rollins. W 1952 przerwał na dwa lata karierę, by zacząć regularną pracę zarobkową. Jednak w 1954 postanowił połączyć siły z duńskim puzonistą Kai Windingiem w ramach duetu Jay & Kai. Duet intensywnie koncertował, lecz Johnson z czasem postanowił poświęcić się pisaniu muzyki autorskiej i wydawał liczne albumy solowe. Następnie zaczął pisać utwory dla telewizji i przeprowadził się do Hollywood. Mimo wszystko nadal grał jazz i w 1961 razem z przyjacielem Andre Previnem, muzykiem klasycznym nagrał płytę zadedykowaną Kurtowi Weillowi Andre Previn and J.J. Johnson Play Mack the Knife and Bilbao Song. W tym okresie Johnson prowadził również kwintet, w którym występował, między innymi Bobby Jaspar. W latach 1961-1962 wrócił do współpracy z Milesem Davisem. Wciąż ciesząc się uznaniem wygrywał plebiscyty magazynu Downbeat. Jednak przez lata nie koncertował. Pierwszą od dawna trasę koncertową zagrał w 1977. W latach 80. założył kwartet, w którego skład wszedł Ralph Moore.