Ulrich Matthes

Ulrich Matthes (ur. 9 maja 1959 w Berlinie) – niemiecki aktor teatralny, telewizyjny, filmowy i głosowy. Urodził się w dzielnicy Berlina – Wilmersdorf jako syn Else i Güntera Matthesa (1920–1995), dziennikarza „Der Tagesspiegel”. Jego starszy brat Dieter Matthes (ur. 1952) został lekarzem i fotografem. W wieku od dziesięciu do trzynastu lat Ulrich Matthes podkładał swój głos do różnych filmów i seriali, w tym The Waltons (dubbingując postać Jasona) czy Fistaszki. Jako nastolatek chciał zostać nauczycielem. Po ukończeniu Gymnasium zum Grauen Kloster studiował przez pięć semestrów germanistykę i filologię angielską na Wolnym Uniwersytecie Berlińskim. W 1982, zachęcony po spotkaniu z niemieckim aktorem teatralnym Martinem Heldem, porzucił studia i przez około półtora roku kształcił się w prywatnej szkole aktorskiej założonej przez Else Bongers z takimi aktorami jak Hildegard Knef i Götz George. W 1983 zadebiutował w teatrze Vereinigte Städtische Bühnen Krefeld und Mönchengladbach. Występował także na scenach Düsseldorfer Schauspielhaus, Bayerisches Staatsschauspiel w Monachium, Münchner Kammerspiele, Schaubühne am Lehniner Platz w Berlinie, Deutsches Theater Berlin i Burgtheater w Wiedniu. Uznanie zdobył dzięki dwugodzinnemu przedstawieniu Heinrich-von-Kleist-Abend, z którym wyruszył w trasę. W 1992 powrócił do Berlina, dołączając do zespołu teatralnego Schaubühne am Lehniner Platz, grając m.in. w Mewie według Antona Czechowa. W 2005 za główną rolę George'a w sztuce Kto się boi Virginii Woolf? wystawianej w Deutsches Theater Berlin został wyróżniony tytułem aktora roku przez czasopismo „Theater heute”. Po raz drugi otrzymał tę nagrodę w 2008 za występ w adaptacji sztuki Wujaszek Wania Antona Czechowa. W latach 90. zaczął regularnie występować w serialach i filmach telewizyjnych, a następnie także w filmach kinowych. W 2004 wcielił się w postać Josepha Goebbelsa w nominowanym do Oscara Upadku. W tym samym roku zagrał główną rolę w Dziewiątym dniu w reżyserii Volkera Schlöndorffa, za którą otrzymał nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej. Jako aktor głosowy wielokrotnie dubbingował Kennetha Branagha, a także m.in. Charliego Sheena (Pluton), Seana Penna (Życie Carlita), Malcolma McDowella (Il maestro) czy Ralpha Fiennesa (Quiz Show).